عشق

سلام دوستاي عزيزم.خوبين؟

اول از همه بايد از همتون عذر خواهي كنم كه يه مدت

نبودم .خيلي درگير بودم وقت نمي كردم سر بزنم بهتون

اميدوارم منو ببخشين.

شيشه مي شكند و زندگي مي گذرد.....

نوروز مي آيد تا به ما بگويد تنها محبت ماندني است....

پس دوستتون دارم چه شيشه باشم چه اسير سرنوشت!

بياييد دلهايمان را چون كاشانه مان خانه تكاني كنيم

و گرد و غبار كدورت را از آنها بزداييم.

بياييد پنجره نگاهمان را به سوي ديگران پاك و شفاف

و آيينه دلهايمان را از هر چه كينه و سياهي ست

پاك كنيم....

بياييد امروز را در كنار هم با محبت و دوستي سپري

كنيم و عداوت و دشمني را از قلبهايمان برانيم

شايد فردايي براي مهرورزي نداشته باشيم....!

بيا تا در اين سال نو سراغي از مهرباني بگيريم

و با سبدي پر از مهر به استقبال بهار برويم.

بيا تا به يمن قدوم بهار كوچه دل را آبپاشي

كنيم و در مزرعه سبز زندگي محبت بكاريم

و عشق درو كنيم.

بيا تا فاصله ها را به هم بدوزيم و شادي را از

صندوقچه دلهايمان به پرواز در آوريم و لبخند را

مهمان لبهايمان كنيم......

ثانیه ای با تو بودن را با دنیایی عوض نخواهم کرد.

تو که طنین صدایت همانند نجوای آرام نسیم با گلهای

بهاریست و برق نگاهت چون پرتو خورشید تابان.

تو که برای زرورق شکسته وجودم همچو ساحل

آرامش می مانی و برای تنهایی هایم تنها همدم و مونس.

اشکهایت زلال تر از باران و دستهایت پرمهرتر از

خورشید است .هیچ مهری به پای مهر تو نمی رسد

عزیزترینم

باور دارم که ستاره ها همانند من هر شب خواب

تو را می بینند و شک ندارم که عطر شکوفه های

سیب به خوشبویی دیدار توست.

ایمان دارم که لبخند تو همانند تازگی بهار تیرگی

خطاهایم را به دستان زمستان می سپارد و می دانم

که راز دیدار تو گذشتن از شب است و مست شدن از

عطر شکوفه های سیب......

سالهاست که از این کوچه صدای پای رهگذری

نمی آید.گویی کوچه دلم متروکه گشته است.

ای کاش بیایی ای تنها رهگذر این کوچه

سوت و کور و تاریک.ای کاش بیایی و سکوت

ناخواسته دلم را بشکنی که صدای قدمهایت

زیباترین صدایی خواهد بود که تابه حال شنیده ام.

زلالی نگاهت را در هیچ آبی ندیدم و پاکی لبخندت را در هیچ

آیینه ای نیافتم.وقتی به تو می اندیشم چنان غرق در یادت

می شوم که گویی پرنده ای در دل آسمان گم شده است.

آغوش گرمت را با تمام دنیا عوض نخواهم کرد و تا هستم

دوستت دارم

تو نیستی اما من به امید آمدنت آرزوهای گم شده ام را

به نسیم می سپارم و یاد تو را در ذهنم به پرواز در می آورم

تا شاید تو در زیر باران نگاه عاشقم هویدا شوی و من با پاییز

غم انگیز زندگی ام وداع کنم....

دلتنگی هایم تمامی ندارند و من خسته ام

خسته از واژه های تکراری و لحظه های

تکراری و سکوت و انتظاری که در زندگی ام

حکمفرما شده است.

آمدنت برایم تولدی دوباره است.

نگاه زیبایت را مهمان دلم کن تا

چون گذشته عاشق سادگی هایت بمانم....

آنقدر تو را ساده یافتم و آنقدر ساده عاشقت شدم

که هرگز گمان نمی کردم که اگر روزی تو را نبینم

همچون پرنده ای در قفس خود را به در و دیوار این

دنیا بکوبم تا شاید روزنه ای به سوی تو بیابم.

سایه ای برای این دل خسته و مرهمی برای

این پر و بال شکسته باش!

دل آبی ات را با دریا گره زدی و سردی زمستان

را با حضورت گرما بخشیدی.من با تو شکوفا شدم

تو مرا با غربت چشمانت آشنا کردی و با من حدیث

عشق گفتی.زندگی را به شوق بودن در کنار تو

سپری می کنم و می دانم در دل دریایی ات رحمت

بیکران خداوند جاریست.....

ای بهترینم...

من از نهایت دلتنگی و از حصار فاصله ها به تو

سلام می کنم.عطر تو در باغچه دلم پیچیده است.

رقص نگاه پر از تمنایم را که در آرزوی دیدارت

بی تابند می بینی؟

نگذار شاخ و برگ دلم در حسرت دیدارت بسوزد

و آرزوهایم به تلی از خاکستر تبدیل شود.

مرا بازیچه دست بادهای سرگردان مکن

و درونم را از مهربانی سرشار کن...

مگو حرفهایم را نمی فهمی

مگو جنس دردهایمان با هم فرق دارد

مگو فاصله میانمان حرف اول را می زند

من هنوز هم از نگاه تو مهربانی را می خوانم

تو زاده شب نیستی بلکه از جنس آفتابی

ابرهای تیره را کنار بزن

برای عاشق شدن هرگز دیر نیست....

شبهایی که سکوتش پر از ترانه می شود و آسمانش

ستاره باران.دفتر مشق تو را ورق می زنم....

هر واژه پر از عطر مهربانی ست....

اشکهایم سرزمین واژه های تو را آبیاری می کند....

تا بهار باز هم دفتر عشق تو را سبز کند....

و تو دوباره عاشق تر از همیشه عشق را تفسیر کنی....

زیباترین واژه ها را تقدیم تو می کنم

خوشبوترین گلهای دنیا را برای تو می چینم

و کوچه را سرشار از عطر وجودت می کنم

تمام صفحه های دفتر زندگی ام را با نام تو آذین می بندم

و به تمام دنیا می گویم که می خواهم نام تو را فریاد بزنم

ای بهترینم

امشب که مهتاب عاشقانه می خندد

می خواهم به تمام دنیا سلام کنم.

می خواهم به گلهای یاس و شب بوهای عاشق

و تمام گلهای نرگس و محمدی سلام کنم.

می خواهم امشب صادقانه با آسمان درد دل کنم

و به ساحل آرامش برسم و لبخند تو را بر روی لبهایمان

نقاشی کنم.حکایت من و تو قصه ایی شنیدنی است.

ای همیشه با من غزلهایم را برایت زمزمه می کنم

تا تو زلالی و پاکی باران را در وجودم ببینی....

شب بود و ماه پنهان شده بود پشت یک ابر سیاه.

سایه ها در دل شب گم شده بودند

و من از تاریکی شب می ترسیدم.

عطر شب بوها در کوچه ما پر شده بود.

با خودم گفتم فصل عاشق شدن است.

عشق در کمتر از یک قدمی ماست

از کدامین عشق می توانم حذر کنم؟

از تو که تمام منی یا از خودم که ناتمام توام؟

از تو که دلپذیر منی یا از خودم که ناگزیر توام؟

بگو چگونه می توانم از تو حذر کنم وقتی تو مرا مثل آسمان در برگرفته ای؟

ای بهترینم.....

پس بگذار تا همیشه در کنار تو بمانم که دلنوازترین هوای بودنی....

تبسم زیبای تو مرا از زمین به عرش می برد و

لبخند را مهمان همیشگی لبهایم می کند.

نگاه زیبای تو غصه ها را از وجودم می زداید و

آرامش را برای دل خسته ام به ارمغان می آورد.

حضور تو در زندگی ام ای غنچه تازه شکفته ام

گرمابخش لحظات سرد و بی روحم گشته است.

تا همیشه برایم بمان.....

پس ساده می گویم تا ابد دوستت دارم

اگه کسی دوستت داشت لازم نیست بهت بگه دوستت دارم

اون با گفتن جمله ی مواظب خودت باش

ثابت می کنه که دوستت داره......

مواظب خودت باش

دوستت دارم عزیزم خیلی خیلی خیلی....

خیلی ها میگن اگه به معشوقت زیاد بگی دوستت دارم

تو رو از یاد میبره و به دیگری عشق می ورزه.....

ولی من به تو اطمینان دارم.....پس دوستت دارم.....

همان طور که شاپرک ها نمی توانند دشت آبی آسمان را

از یاد ببرند...من هم چشمان زیبایت را نمی توانم فراموش کنم...

تصویر زیبایت نه تنها در ذهنم بلکه در قلبم جای دارد...

ای کاش بدانی قصر آرزوهایم را در ساحل چشمانت ساخته ام

تا قلب مهربانت مداوایی باشد برای عشق پاک و مقدسم.....

کم کم غروب ماه خدا دیده می شود

صد حیف از این بساط که برچیده می شود

در این بهار رحمت و غفران و مغفرت

خوشبخت آن کسی ست که بخشیده می شود

عیدتون مبارک

و هیچ لذتی بالاتر از دوست داشتن نیست....

پس حالا که انتظارشو نداری دوستت دارم

اگه چشمات پرسید.....بگو ندیدمش.....

اگه گوش هات پرسید.....بگو نشنیدمش.....

اگه دستت لرزید......به خودت دروغ نگو

دوستش داری......

قلبم برای دوست داشتن تو....

لبام برای بوسیدن تو....

چشمام برای دیدن تو.....

و دستام برای نگه داشتن تو به وجود اومدن....

چون من فقط به خاطر تو ساخته شدم....!!!

 گلی از گلهای بهشتی

تنهایی ام برایت زمزمه کنم......

بگذار پاکی را از نگاه پاک و معصومت به ودیعه بگیرم

و پاک ترین زمزمه های دل را به گوش ات برسانم.......

بگذار دلم در هوای تو بال و پر بزند و آسمانی بودن را

تجربه کند.........بگذار........

من به سوی تو می آیم آهسته و آرام....

از من مپرس که از کجا می آیم....

من از سرزمینی دور اما سرشار از مهربانی می آیم.....

من هم آواز با پرندگان و هم صدا با بهار همراه با وزش

نسیم صبحگاه می آیم......

من با کوله باری از عشق می آیم......

اما دسته پر اومدم.اميدوارم خوشتون بياد

چه بي هياهوست اين خلوت نهانم

شعله ايي بيافروز

تا در تنگناهاي تاريك شب هاي بي ستاره

تو را به تصوير در آورم

غزل هايم براي توست.....

چرا كه تو قلب زنده غزل هاي مني......

و من شكسته بالترين عاشق چند بيت آخرم....

بوسه ي عشق بر لبهاي ترت خواهم زد

تيري از جنس وفا بر جگرت خواهم زد

ترك اين مست مكن تا نشوم پست زمان

گر نخواهي تو مرا باز درت خواهم زد.....

كاش ميشد عشق را تفسير كرد

خوابه چشمان تو را تعبير كرد

كاش ميشد همچون گلها ساده بود

سادگي را با تو عاملگير كرد

كاش ميشد در خراب آباد دل خانه احساس را تعمير كرد.......

كاش ميشد در حريم سينه ها عشق را با وسعتش تكثير كرد....

فقط نظر يادتون نره ها